[newsletter]

Geweldloze Communicatie

9 januari 2014 by

“Geweldloze communicatie” is een geweldige praktisch en bruikbaar boek van Marshall Rosenberg. Dit eerste artikel gaat over onze omgang met boosheid. En laten we eerlijk zijn, iedereen is wel eens boos.

Boosheid
Toen ik het boek voor mijn 40ste verjaardag cadeau kreeg, heeft het lang naast mijn bed gelegen. Op een zekere avond had ik een woordenwisseling met mijn vrouw en stapte vervolgens boos naar boven. Pakte het boek en begon te bladeren in de inhoudsopgave. Mijn oog viel direct op het hoofdstuk over boosheid en ik begon te lezen. Volgens Rosenberg zijn er vier manieren om op boosheid te reageren:
1. Onszelf de schuld geven
2. De ander de schuld geven
3. Onze eigen gevoelens en behoeftes waarnemen
4. De gevoelens en behoeftes van de ander waarnemen

Grappige theorie. Zelf had ik die avond duidelijke het tweede gedaan. Volgens de theorie is boosheid (en eigenlijk iedere emotie) altijd het gevolg van een niet ingevulde behoefte. Ook zegt de theorie dat de persoon die iets zegt waardoor je boos wordt, niet de oorzaak is, maar alleen de trigger. Je kunt de ander dus nooit de schuld geven. Jammer, moest ik toch aan de slag met de punten drie en vier.

Omgang met boosheid
Als je boos bent, is het best lastig om een ‘zelfonderzoek’ te starten naar de achterliggende behoefte. Toen ik al lezend zover was, bleek vrij snel dat ik me had verheugd op een gezellige avond. Dit zag ik in rook opgaan door haar woorden. Vervolgens aan de slag met stap vier. Wat zou haar achterliggende behoefte kunnen zijn? Tot mijn grote verbazing, kwam ik erachter dat dat weleens exact dezelfde behoefte zou kunnen zijn!
Met het boek in de hand ben ik vervolgens naar beneden gegaan om mijn conclusies te toetsen. Deze klopte, waarna het nog een gezellige avond is geworden. Het boek heb ik vervolgens binnen enkele dagen geheel uitgelezen.

Conclusie
Dit kleine stukje over boosheid leerde mij twee zaken:
1. In situaties waarin we zelf geïrriteerd of boos zijn. Niet direct primair reageren, maar eerst nagaan wat onze achterliggende behoefte is. Zodra we dat weten, kunnen we deze behoefte uiten in plaats van de boosheid.
2. In situaties dat een ander zich ergert of boos is. Nu kunnen we met andere oren luisteren. Niet naar datgene wat letterlijk wordt gezegd, maar we gaan ‘tussen de regels’ op zoek naar de behoefte of intentie van de ander. Zodra we dat kunnen ‘horen’, zijn we op een natuurlijke manier in staat om anders te reageren en neemt de ergernis bij de ander direct af.

Beide zaken zijn niet altijd makkelijk, maar wel verbluffend effectief als het lukt.

Gerwin Timmerman